Blog

Małe mieszkanie potrafi bardzo szybko zweryfikować dobry pomysł. Na trzydziestu kilku metrach nie ma zbyt wiele miejsca na przypadek: kilka centymetrów może zdecydować o tym, czy wygodnie otworzymy zmywarkę, miniemy drugą osobę przy blacie albo bez problemu dostaniemy się do szafki. Dlatego projektowanie małych mieszkań wymaga czegoś więcej niż sprytnego „upakowania” funkcji. Liczą się ergonomia, dobrze przemyślany układ funkcjonalny, przechowywanie i sposób, w jaki człowiek naprawdę porusza się po wnętrzu.

Duże przeszklenia we wnętrzach sprzedają je właściwie same. Widok na ogród, światło dzienne od podłogi do sufitu, zasłona delikatnie poruszająca się przy otwartym oknie. Na wizualizacji wygląda pięknie. Klient mówi: „Chcę jak najwięcej światła”, a my raczej nie odpowiadamy: „Świetnie, tylko sprawdźmy jeszcze, czy w sierpniu nie będziesz tu potrzebować okularów przeciwsłonecznych”.

Wyceniasz projekt wnętrza, zakres jest zapisany, harmonogram mniej więcej się spina, a wycena projektu wnętrz wygląda rozsądnie i bezpiecznie. A potem zaczynają się „drobiazgi”. Jeszcze jedno spotkanie. Jeszcze jedna zmiana. Telefon z wykonawcą. Wyjazd do showroomu. Kolejna wersja rozwiązania, która przecież miała zająć chwilę. I nagle okazuje się, że problemem nie jest sama cena projektu, ale to, jak wygląda zakres projektu wnętrz, organizacja pracy i wszystko, co dzieje się dookoła wyceny.

W projektowaniu wnętrz i architekturze jest taki moment, który znamy chyba wszyscy. Wchodzimy do mieszkania przed remontem i w kilka minut zaczynamy mentalną rozbiórkę: ta ściana do usunięcia, podłoga do zerwania, drzwi do wymiany. Jeszcze nie zdążyliśmy dobrze poznać przestrzeni, a już wiemy, co ma z niej zniknąć. Bo przecież projekt ma być nowy.
A co, jeśli najlepszym projektem jest czasem ten, w którym nie burzymy wszystkiego?

Czy HIMACS może zastąpić Corian na blacie kuchennym? W ramach Pogotowia Projektowego Klubu Architekta odpowiadamy na pytanie projektantki wnętrz i sprawdzamy, jak oba materiały solid surface wypadają pod względem trwałości, użytkowania i obróbki. Zobacz, kiedy blat kuchenny HIMACS będzie dobrą alternatywą dla Corianu i na co zwrócić uwagę przy wyborze dekoru oraz wykonawcy.

Codziennie przechodzimy przez drzwi dziesiątki razy. Do sypialni, łazienki, biura czy restauracji. Otwieramy je łokciem, kiedy niesiemy próbki, przytrzymujemy stopą, gdy kurier wnosi paczki i przeklinamy po cichu, kiedy okazuje się, że piękna sofa z wizualizacji nie chce przez nie przejść. Drzwi są jednym z najbardziej zwyczajnych elementów wnętrza — dopóki nie zaczną przeszkadzać.

W świecie, w którym projektowanie wnętrz coraz częściej krzyczy kolorem, trendem, fakturą i „efektem wow”, Vincent Van Duysen robi coś zupełnie odwrotnego. Projektuje ciszę. Ale nie tę muzealną, chłodną i onieśmielającą. Raczej taką, która działa jak głęboki oddech po całym dniu przebodźcowania — spokojną, zmysłową i opartą na tym, czego we współczesnych wnętrzach często brakuje najbardziej: proporcji, jakości i oddechu.

Perfekcyjny render. Miękkie światło wpada przez okno, drewno wygląda jak prawdziwe, a marmur ma idealny rysunek. Klient patrzy przez chwilę i mówi: „Ładnie… ale to chyba jeszcze nie to.”

Jak wygląda dobra współpraca architekta wnętrz z producentem? Poznaj kulisy partnerstwa z Primagran i zobacz, jak programy dla architektów, projektantów wnętrz i stolarzy mogą usprawnić proces projektowania kuchni – od doboru produktów i modeli 3D po wsparcie techniczne, terminowe dostawy i atrakcyjne benefity. To praktyczne spojrzenie na współpracę, która realnie wspiera codzienną pracę projektową.

Czy naprawdę trzeba być kreatywnym za każdym razem? W świecie pełnym obrazów z Pinteresta, zmieniających się trendów i nieustannej presji, żeby każdy projekt był „inny niż poprzedni”, łatwo uwierzyć, że własny styl projektanta wnętrz rodzi się z ciągłego wymyślania czegoś od nowa. Tymczasem jeden z największych architektów XX wieku zbudował swoją pozycję dokładnie odwrotnie.

„Każdy projekt ma być inny.” Branża projektowania wnętrz powtarza to zdanie jak mantrę. Problem w tym, że właśnie od tej obsesji wyjątkowości często zaczynają się największe problemy pracowni: chaos decyzyjny, przeciągające się projekty i zmęczenie projektanta. Bo codzienna praca architekta wnętrz to nie tylko kreatywność, ale też proces projektowy, ergonomia i setki decyzji wpływających na funkcjonalność wnętrza.

Czy projektowanie wnętrz to kreatywność czy proces? W świecie, w którym mówi się o „unikalnych koncepcjach” i „projektowaniu od zera”, łatwo wpaść w pułapkę ciągłego zaczynania od pustej kartki. Tymczasem Raymond Loewy — ojciec designu przemysłowego i twórca stylu streamline — pokazał, że skuteczny design to system decyzji, nie przypadkowe olśnienia.