Barbara Brukalska. Jak projektować małe mieszkania funkcjonalnie?
Małe mieszkanie potrafi bardzo szybko zweryfikować dobry pomysł. Na trzydziestu kilku metrach nie ma zbyt wiele miejsca na przypadek: kilka centymetrów może zdecydować o tym, czy wygodnie otworzymy zmywarkę, miniemy drugą osobę przy blacie albo bez problemu dostaniemy się do szafki. Dlatego projektowanie małych mieszkań wymaga czegoś więcej niż sprytnego „upakowania” funkcji. Liczą się ergonomia, dobrze przemyślany układ funkcjonalny, przechowywanie i sposób, w jaki człowiek naprawdę porusza się po wnętrzu.
Barbara Brukalska zajmowała się dokładnie tym problemem niemal sto lat temu. W 1927 roku, pracując dla Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej na Żoliborzu, zaprojektowała model kuchni przeznaczonej do niewielkich mieszkań: wnękę z oknem o wymiarach 2,20 × 1,37 m, przewidzianą dla lokali jedno-, dwu- i trzyizbowych oraz rodzin liczących nawet 5–7 osób. Na powierzchni około trzech metrów kwadratowych trzeba było zmieścić miejsce do gotowania, zmywania, przechowywania i wykonywania codziennych prac domowych. To jeden z tych projektów, przy których dobrze widać, że funkcjonalne wnętrze nie zaczyna się od dekoracji, ale od zrozumienia codziennych czynności użytkownika.
Brukalska nie próbowała po prostu pomniejszyć tradycyjnej kuchni. Potraktowała ją jak laboratorium codzienności. Sprzęty i meble zostały rozmieszczone zgodnie z kolejnością wykonywanych czynności, a rzeczy potrzebne do pracy miały znajdować się dokładnie tam, gdzie były używane. Zabudowa była projektowana jako część wnętrza, bo przy tak małej powierzchni przypadkowy kredens czy dodatkowy stół mógł po prostu zaburzyć cały układ. Dziś powiedzielibyśmy, że to bardzo świadome projektowanie wnętrz na małym metrażu, oparte na ergonomii, funkcji i realnych potrzebach mieszkańców.
I właśnie dlatego Barbara Brukalska jest dziś tak ciekawa dla projektantek wnętrz i architektek. Nie dlatego, że „wypada znać polski modernizm”, ale dlatego, że jej sposób myślenia nadal przydaje się przy współczesnych projektach. Bo pytanie, które zadawała prawie sto lat temu, właściwie się nie zestarzało: jak zaprojektować małe mieszkanie tak, żeby nie tylko wszystko się w nim zmieściło, ale żeby po prostu dobrze się w nim żyło?
Zostań subskrybentem i przeczytaj pozostałe 92% artykułu!
Jesteś klubowiczem? Zaloguj się
Czy większe okno zawsze oznacza lepsze wnętrze?
Duże przeszklenia we wnętrzach sprzedają je właściwie same. Widok na ogród, światło dzienne od podłogi do sufitu, zasłona delikatnie poruszająca się przy otwartym oknie. Na wizualizacji wygląda pięknie. Klient mówi: „Chcę jak najwięcej światła”, a my raczej nie odpowiadamy: „Świetnie, tylko sprawdźmy jeszcze, czy w sierpniu nie będziesz tu potrzebować okularów przeciwsłonecznych”.
Klubowe ArchiGadki #1 | Wycena projektu: co dziś działa, a co przestało?
Wyceniasz projekt wnętrza, zakres jest zapisany, harmonogram mniej więcej się spina, a wycena projektu wnętrz wygląda rozsądnie i bezpiecznie. A potem zaczynają się „drobiazgi”. Jeszcze jedno spotkanie. Jeszcze jedna zmiana. Telefon z wykonawcą. Wyjazd do showroomu. Kolejna wersja rozwiązania, która przecież miała zająć chwilę. I nagle okazuje się, że problemem nie jest sama cena projektu, ale to, jak wygląda zakres projektu wnętrz, organizacja pracy i wszystko, co dzieje się dookoła wyceny.
Anne Lacaton i Jean-Philippe Vassal. A co, jeśli najlepszy projekt to ten bez wyburzania?
W projektowaniu wnętrz i architekturze jest taki moment, który znamy chyba wszyscy. Wchodzimy do mieszkania przed remontem i w kilka minut zaczynamy mentalną rozbiórkę: ta ściana do usunięcia, podłoga do zerwania, drzwi do wymiany. Jeszcze nie zdążyliśmy dobrze poznać przestrzeni, a już wiemy, co ma z niej zniknąć. Bo przecież projekt ma być nowy.
A co, jeśli najlepszym projektem jest czasem ten, w którym nie burzymy wszystkiego?
POGOTOWIE PROJEKTOWE | Czy HIMACS może zastąpić Corian na blacie kuchennym?
Czy HIMACS może zastąpić Corian na blacie kuchennym? W ramach Pogotowia Projektowego Klubu Architekta odpowiadamy na pytanie projektantki wnętrz i sprawdzamy, jak oba materiały solid surface wypadają pod względem trwałości, użytkowania i obróbki. Zobacz, kiedy blat kuchenny HIMACS będzie dobrą alternatywą dla Corianu i na co zwrócić uwagę przy wyborze dekoru oraz wykonawcy.
Przechodzisz przez nie każdego dnia. Ale czy wiesz, dlaczego drzwi mają właśnie takie proporcje?
Codziennie przechodzimy przez drzwi dziesiątki razy. Do sypialni, łazienki, biura czy restauracji. Otwieramy je łokciem, kiedy niesiemy próbki, przytrzymujemy stopą, gdy kurier wnosi paczki i przeklinamy po cichu, kiedy okazuje się, że piękna sofa z wizualizacji nie chce przez nie przejść. Drzwi są jednym z najbardziej zwyczajnych elementów wnętrza — dopóki nie zaczną przeszkadzać.
Komentarze
Możliwość komentowania dostępna tylko dla subskrybentów Klubu Architekta. Dołącz do subskrybentów!
Jesteś klubowiczem? Zaloguj się