Mniej znaczy więcej… codziennie. Jak Mies van der Rohe zbudował styl na powtarzalności
Czy naprawdę trzeba być kreatywnym za każdym razem? W świecie pełnym obrazów z Pinteresta, zmieniających się trendów i nieustannej presji, żeby każdy projekt był „inny niż poprzedni”, łatwo uwierzyć, że własny styl projektanta wnętrz rodzi się z ciągłego wymyślania czegoś od nowa. Tymczasem jeden z największych architektów XX wieku zbudował swoją pozycję dokładnie odwrotnie.
Ludwig Mies van der Rohe, ojciec modernizmu, jeden z najważniejszych twórców Bauhausu i autor słynnego hasła „Less is more”, przez niemal pięćdziesiąt lat konsekwentnie rozwijał ten sam język projektowy. Nie szukał coraz to nowych środków wyrazu. Powracał do szkła, stali, kamienia i idealnych proporcji, udowadniając, że ponadczasowy design i rozpoznawalny styl rodzą się z konsekwencji, a nie z nieustannego zaczynania od zera. To właśnie dlatego jego realizacje do dziś pozostają ikonami modernizmu i inspiracją dla architektów oraz projektantów wnętrz na całym świecie.
Syn kamieniarza z Akwizgranu, ostatni dyrektor Bauhausu i twórca takich ikon architektury jak Pawilon Barceloński, Willa Tugendhat, Farnsworth House czy Seagram Building, pozostawił po sobie nie tylko budynki. Zostawił też niezwykle aktualną lekcję dla projektantów wnętrz. Bo być może największa kreatywność nie polega na ciągłym szukaniu nowości, ale na cierpliwym doskonaleniu własnego języka. A może właśnie dlatego architektura Miesa van der Rohe, mimo upływu niemal stu lat, nadal wygląda bardziej jak przyszłość niż przeszłość.
Zostań subskrybentem i przeczytaj pozostałe 95% artykułu!
Dlaczego najlepsze projekty powstają z… powtarzalnych schematów
„Każdy projekt ma być inny.” Branża projektowania wnętrz powtarza to zdanie jak mantrę. Problem w tym, że właśnie od tej obsesji wyjątkowości często zaczynają się największe problemy pracowni: chaos decyzyjny, przeciągające się projekty i zmęczenie projektanta. Bo codzienna praca architekta wnętrz to nie tylko kreatywność, ale też proces projektowy, ergonomia i setki decyzji wpływających na funkcjonalność wnętrza.
Nie wymyślaj — ulepszaj. Jak Raymond Loewy zamienił projektowanie w system
Czy projektowanie wnętrz to kreatywność czy proces? W świecie, w którym mówi się o „unikalnych koncepcjach” i „projektowaniu od zera”, łatwo wpaść w pułapkę ciągłego zaczynania od pustej kartki. Tymczasem Raymond Loewy — ojciec designu przemysłowego i twórca stylu streamline — pokazał, że skuteczny design to system decyzji, nie przypadkowe olśnienia.
Emocje w projekcie to nie słabość. Jak Sophie Ashby zmienia sposób pracy projektanta wnętrz
Znasz to uczucie, kiedy wchodzisz do wnętrza, które jest piękne, dopracowane, „z magazynu”… i kompletnie nic nie czujesz?
Wszystko się zgadza — kolor, proporcje, budżet, aranżacja wnętrz dopięta na ostatni detal.
A jednak nie masz ochoty tam zostać.
Open space miał nas połączyć. Dlaczego nas wyczerpał?
Wyobraź sobie biuro, które w założeniu miało być przestrzenią idealną: bez ścian, bez hierarchii, bez barier. Open space – fundament współczesnego workplace design, symbol nowoczesnego projektowania biur i jeden z najczęściej powielanych schematów w architekturze wnętrz biurowych. Tyle że im dłużej z nim pracujemy – jako użytkowniczki i projektantki – tym częściej pojawia się jedno pytanie: dlaczego ta przestrzeń pracy tak bardzo nas męczy i obniża komfort pracy?
Życie wpisane w projekt. Dlaczego Frank Lloyd Wright nigdy nie wychodził z pracy
Co by było, gdyby projektowanie wnętrz nie kończyło się na rysunku, tylko zaczynało się w życiu?
I gdybyś nie wychodziła z pracy nie dlatego, że „trzeba”, tylko dlatego, że… nie ma już dokąd wracać, bo wszystko staje się projektem?
Komentarze
Możliwość komentowania dostępna tylko dla subskrybentów Klubu Architekta. Dołącz do subskrybentów!