Lustro, które podbiło Instagram – i projektant, który rozkochał w sobie całe pokolenie Z
W świecie zdominowanym przez minimalizm pojawił się buntownik. Gustaf Westman – szwedzki projektant urodzony w latach 90. – stworzył estetykę, która wywróciła stolik minimalistom. Obłe kształty, dopaminowe kolory i chunky furniture stały się jego znakiem rozpoznawczym. To nie jest design neutralny ani „bezpieczny” – to dopaminowy design, który ma dawać radość, energię i wywoływać uśmiech na co dzień.
Generacja Z pokochała go od pierwszego wejrzenia. Kultowe Curvy Mirror, porcelana o przesadzonych proporcjach i humorystyczne akcesoria trafiły prosto na Instagram i do mieszkań młodych indywidualistów, stając się symbolem nowoczesnego, kolorowego wnętrza. Ale Westman to nie tylko chwilowa moda – to skandynawski design w nowym wydaniu, który uczy, że wnętrze może być jak białe pudełko, gotowe na eksperymenty z kolorem i kształtem.
Co mogą z tego wziąć dla siebie architekci i projektanci wnętrz? I dlaczego warto czasem dopuścić do projektu trochę humoru i odwagi? O tym przeczytasz w dzisiejszym artykule.
Zostań subskrybentem i przeczytaj pozostałe 98% artykułu!
Dlaczego najlepsze projekty powstają z… powtarzalnych schematów
„Każdy projekt ma być inny.” Branża projektowania wnętrz powtarza to zdanie jak mantrę. Problem w tym, że właśnie od tej obsesji wyjątkowości często zaczynają się największe problemy pracowni: chaos decyzyjny, przeciągające się projekty i zmęczenie projektanta. Bo codzienna praca architekta wnętrz to nie tylko kreatywność, ale też proces projektowy, ergonomia i setki decyzji wpływających na funkcjonalność wnętrza.
Nie wymyślaj — ulepszaj. Jak Raymond Loewy zamienił projektowanie w system
Czy projektowanie wnętrz to kreatywność czy proces? W świecie, w którym mówi się o „unikalnych koncepcjach” i „projektowaniu od zera”, łatwo wpaść w pułapkę ciągłego zaczynania od pustej kartki. Tymczasem Raymond Loewy — ojciec designu przemysłowego i twórca stylu streamline — pokazał, że skuteczny design to system decyzji, nie przypadkowe olśnienia.
Emocje w projekcie to nie słabość. Jak Sophie Ashby zmienia sposób pracy projektanta wnętrz
Znasz to uczucie, kiedy wchodzisz do wnętrza, które jest piękne, dopracowane, „z magazynu”… i kompletnie nic nie czujesz?
Wszystko się zgadza — kolor, proporcje, budżet, aranżacja wnętrz dopięta na ostatni detal.
A jednak nie masz ochoty tam zostać.
Open space miał nas połączyć. Dlaczego nas wyczerpał?
Wyobraź sobie biuro, które w założeniu miało być przestrzenią idealną: bez ścian, bez hierarchii, bez barier. Open space – fundament współczesnego workplace design, symbol nowoczesnego projektowania biur i jeden z najczęściej powielanych schematów w architekturze wnętrz biurowych. Tyle że im dłużej z nim pracujemy – jako użytkowniczki i projektantki – tym częściej pojawia się jedno pytanie: dlaczego ta przestrzeń pracy tak bardzo nas męczy i obniża komfort pracy?
Życie wpisane w projekt. Dlaczego Frank Lloyd Wright nigdy nie wychodził z pracy
Co by było, gdyby projektowanie wnętrz nie kończyło się na rysunku, tylko zaczynało się w życiu?
I gdybyś nie wychodziła z pracy nie dlatego, że „trzeba”, tylko dlatego, że… nie ma już dokąd wracać, bo wszystko staje się projektem?
Komentarze
Możliwość komentowania dostępna tylko dla subskrybentów Klubu Architekta. Dołącz do subskrybentów!