Dlaczego w starożytnym Rzymie domy były kolorowe, a nie marmurowo-białe?
Kiedy myślimy o starożytnym Rzymie, w naszej wyobraźni często pojawiają się białe marmurowe świątynie, kolumny i posągi. Tak właśnie pokazuje je kino: „Gladiator”, „Ben Hur” czy niezliczone hollywoodzkie superprodukcje. Biała marmurowa estetyka wydaje się nam symbolem antyku, jego czystości i ponadczasowego piękna. Problem w tym, że… to fikcja.
Zostań subskrybentem i przeczytaj pozostałe 99% artykułu!
Jesteś klubowiczem? Zaloguj się
Klubowe ArchiGadki #2 | Gdzie są dzisiaj klienci?
Jeszcze kilka lat temu odpowiedź na pytanie „jak pozyskiwać klientów na projekty wnętrz?” wydawała się prostsza. Polecenia, Instagram, dobra strona internetowa, portfolio. Dziś pozyskiwanie klientów dla architekta wnętrz wygląda inaczej: potencjalny klient może zobaczyć reklamę, przez kilka tygodni obserwować pracownię w social mediach, sprawdzić opinie w Google, zapytać znajomych, porównać kilka ofert… i nadal nie być gotowy na decyzję o współpracy.
Barbara Brukalska. Jak projektować małe mieszkania funkcjonalnie?
Małe mieszkanie potrafi bardzo szybko zweryfikować dobry pomysł. Na trzydziestu kilku metrach nie ma zbyt wiele miejsca na przypadek: kilka centymetrów może zdecydować o tym, czy wygodnie otworzymy zmywarkę, miniemy drugą osobę przy blacie albo bez problemu dostaniemy się do szafki. Dlatego projektowanie małych mieszkań wymaga czegoś więcej niż sprytnego „upakowania” funkcji. Liczą się ergonomia, dobrze przemyślany układ funkcjonalny, przechowywanie i sposób, w jaki człowiek naprawdę porusza się po wnętrzu.
Czy większe okno zawsze oznacza lepsze wnętrze?
Duże przeszklenia we wnętrzach sprzedają je właściwie same. Widok na ogród, światło dzienne od podłogi do sufitu, zasłona delikatnie poruszająca się przy otwartym oknie. Na wizualizacji wygląda pięknie. Klient mówi: „Chcę jak najwięcej światła”, a my raczej nie odpowiadamy: „Świetnie, tylko sprawdźmy jeszcze, czy w sierpniu nie będziesz tu potrzebować okularów przeciwsłonecznych”.
Klubowe ArchiGadki #1 | Wycena projektu: co dziś działa, a co przestało?
Wyceniasz projekt wnętrza, zakres jest zapisany, harmonogram mniej więcej się spina, a wycena projektu wnętrz wygląda rozsądnie i bezpiecznie. A potem zaczynają się „drobiazgi”. Jeszcze jedno spotkanie. Jeszcze jedna zmiana. Telefon z wykonawcą. Wyjazd do showroomu. Kolejna wersja rozwiązania, która przecież miała zająć chwilę. I nagle okazuje się, że problemem nie jest sama cena projektu, ale to, jak wygląda zakres projektu wnętrz, organizacja pracy i wszystko, co dzieje się dookoła wyceny.
Anne Lacaton i Jean-Philippe Vassal. A co, jeśli najlepszy projekt to ten bez wyburzania?
W projektowaniu wnętrz i architekturze jest taki moment, który znamy chyba wszyscy. Wchodzimy do mieszkania przed remontem i w kilka minut zaczynamy mentalną rozbiórkę: ta ściana do usunięcia, podłoga do zerwania, drzwi do wymiany. Jeszcze nie zdążyliśmy dobrze poznać przestrzeni, a już wiemy, co ma z niej zniknąć. Bo przecież projekt ma być nowy.
A co, jeśli najlepszym projektem jest czasem ten, w którym nie burzymy wszystkiego?
Komentarze
Możliwość komentowania dostępna tylko dla subskrybentów Klubu Architekta. Dołącz do subskrybentów!
Jesteś klubowiczem? Zaloguj się