Architektura i przestrzeń
Oprowadzanie po showroomie DŁUGAshowroom | Magda Chodkowska
Czy showroom może być czymś więcej niż katalogiem w skali 1:1?
DŁUGAshowroom w Warszawie pokazuje, że tak. Siedem marek z różnych segmentów – od oświetlenia, przez armaturę, po stolarkę – mówi tu jednym głosem, tworząc przestrzeń, w której architekt nie tylko obejrzy produkty, ale od razu zobaczy je w spójnym kontekście. To miejsce, które ma ambicję stać się punktem odniesienia dla projektantów poszukujących jakości, inspiracji i narzędzi do codziennej pracy.
Oprowadzanie po showroomie Długashowroom | Magda Chodkowska
Czy showroom może być czymś więcej niż wystawą produktów ustawionych obok siebie?
DŁUGAShowroom w Warszawie udowadnia, że tak. Siedem marek – od oświetlenia, przez armaturę, po stolarkę – stworzyło wspólną przestrzeń, która nie jest tylko zbiorem produktów. To miejsce, w którym architekt widzi od razu spójny kontekst aranżacji i dostaje narzędzia, które realnie pomagają mu w codziennej pracy.
Zaha Hadid – siła kobiety w świecie betonu i szkła
Czy architektura może wyglądać jak ruch zatrzymany w kadrze?
Zaha Hadid udowodniła, że tak. Nazywana „królową krzywizn” przełamała wszystkie schematy, które przez wieki trzymały architekturę w ryzach kąta prostego. Jej projekty nie były „ładnymi bryłami” – to były rzeźby w skali miasta, które zdawały się płynąć, unosić, a czasem wręcz prowokować do zadania pytania: czy to w ogóle możliwe?
Dlaczego w starożytnym Rzymie domy były kolorowe, a nie marmurowo-białe?
Kiedy myślimy o starożytnym Rzymie, w naszej wyobraźni często pojawiają się białe marmurowe świątynie, kolumny i posągi. Tak właśnie pokazuje je kino: „Gladiator”, „Ben Hur” czy niezliczone hollywoodzkie superprodukcje. Biała marmurowa estetyka wydaje się nam symbolem antyku, jego czystości i ponadczasowego piękna. Problem w tym, że… to fikcja.
Gdyby modernizm miał serce, nazywałoby się Aalto – czyli o tym, czego możemy się dziś nauczyć od Alvara Aalto
W świecie projektowania wnętrz lubimy mówić o „ponadczasowości”. Ale kiedy przychodzi co do czego, nie każdy projekt ją wytrzymuje. Są jednak tacy twórcy, których myślenie o przestrzeni nie tylko nie traci na aktualności, ale wręcz zyskuje z każdą kolejną dekadą. Alvar Aalto był właśnie jednym z nich. Architekt, który nauczył modernizm pokory. Projektant, który jako jeden z pierwszych traktował człowieka – nie tylko przestrzeń – jako centralny punkt projektowania. Jego dzieła do dziś są dowodem na to, że estetyka nie jest celem samym w sobie – ma służyć człowiekowi i sprawiać, że w danej przestrzeni po prostu dobrze się żyje.